<Vorige]  ['De Kolom' index]  [Volgende>

De Kolom logo spacer
spacer [Klik hier voor gewone-versie
spacer
spacer 113:  Teus
1-12-2013
spacer spacer

Geraniums

De afgelopen vijf jaar vroeg iedereen aan mij : "hoe lang moet je nog?"
Ik zei dan telkens : "hoe lang mag je nog".
Dat is tegenwoordig een wens, want velen zouden graag een baan vinden.

Nu vragen veel mensen aan mij : "Wat ga je straks doen? Heb je hobby's?
Val je zo meteen niet in een enorm zwart gat?"

Fijn dat iedereen zo met mij meeleeft. Want het is natuurlijk vreselijk wanneer je met pensioen gaat. Ik ga me doodongelukkig voelen. Je wordt min of meer afgeserveerd voor de maatschappij. Je hoort er niet meer bij. En je gaat bovendien profiteren van de uitkering AOW die jongeren voor jou moeten betalen. Dat is heel erg.

Wat ga je doen Teus? Nou in het eerste half jaar erg weinig. De tijd om te stoppen (mei 2014) is bepaald niet ongunstig te noemen. Dus met mooi weer gaat deze jongeman lekker fietsen door het groene hart of door de duinen, luieren op het strand, relaxen met een goed boek en een glas wijn of biertje op de loungeset in de zon in de tuin.

En met slecht weer dan?
Ach er is altijd wel wat te doen, zoals klussen in huis. Mijn liefhebbende echtgenote wil vast wel een lijstje maken? Anders is er bij de zoons misschien wel eens iets te doen?
En er zijn nog genoeg mensen in Nederland die een goed fiscaal advies zouden kunnen gebruiken. Daarnaast zitten er tienduizenden in de financiŽle problemen en staan ruim een miljoen huizen onder water. In de bejaardencentra in Nederland zitten duizenden oude, eenzame mensen zonder kinderen, die geen idee hebben wat ze met hun geld moeten doen en zeker niet weten dat de fiscus er straks een klein vermogen van zal inpikken.

Kortom problemen genoeg om op te lossen. En wanneer alles opgelost is in Nederland, dan is er in BelgiŽ ongetwijfeld nog heel veel te doen.

Zal je het advieswerk en het accountantsvak niet gaan missen?
Dat denk ik wel. Ik heb zoīn 48 jaar met plezier gewerkt en in mijn vakgebied veel meegemaakt. Maar ja, je weet dat er een keer een einde aan gaat komen en daar leef je naar toe. Mijn manier van afbouwen is echt ideaal. Hoe meer werk ik overdraag, des te rustiger wordt het. Een knap mens die mij nu nog overspannen krijgt. Heerlijk.

Wat straks wel lekker zal zijn is:
Nooit meer op tijd te moeten beginnen.
Geen gezeur meer aanhoren van een baas of van onredelijke klanten.
Nooit meer gepest worden door Ajaxieden, wanneer Feyenoord verloren heeft.

Volgens Ina moet ik het huishouden erbij gaan doen. Geen probleem hoor. Dat doe ik op een dag wanneer het regent en het regent in Nederland heel veel.
Pas zei een enthousiast type nog tegen mij : ... "en zeker veel ruzie maken met je vrouw, als je op elkaars lip zit?" Nou, veel meer dan nu kan toch haast niet :)

Ik zal het best druk krijgen. Elke dag koffie drinken met de buurvrouwen en roddelen over de buurt.
Dan nog de meer dan 80 koffieadresjes in de Alblasserwaard en dat aantal neemt nog steeds toe, zucht.
En ik moet al jaren naar een klant in Canada, Denemarken en Oost Duitsland.

En vrijwilligerswerk? Is dat niets voor jou? Ja hoor, dat kan ook nog als ik er tijd voor heb. Maar ja, een dag duurt maar 24 uur.

Nee hoor, ik ga me echt niet vervelen en ik probeer het met mijn nieuwe baas thuis net zo lang uit te houden dan de 45 jaar bij mijn oude baas.

Of kom ik straks misschien toch achter de geraniums te zitten?
Nou en. Wat is er mis met geraniums...?

De volgende column draag ik op aan Timo, die tegenwoordig op zijn facebook enorm lange verhalen schrijft over zijn nieuwe verslaving Running. Dan kan hij vast wel een mooie column schrijven...