<Vorige]  ['De Kolom' index]  [Volgende>

De Kolom logo spacer
spacer [Klik hier voor gewone-versie
spacer
spacer 58:  Bobbie
6-6-2008
spacer spacer

Toen wij vroeger met z'n tweetjes op vakantie gingen...

Natuurlijk kan ik wederom een kolom vol schrijven over al Jaspers avonturen. Het "appel" tegen een peer zeggen en andersom, het rennen op de muurtjes van de tuin, hoe goed hij al de "pappa auto" herkent op het parkeerterrein, de fantastische baltechniek met de Winnie de Poeh bal, en ga zo maar door.

Maar eigenlijk is het tijd om even weer wat herinneringen terug te halen van die goede tijd met z'n tweetjes. We hebben er lang van genoten en het blijkt nu dat we die tijd ook hard nodig hadden om ons op te laden voor het geweld van een levendig zoontje.

De eerste twee weken van mei zijn we lekker naar Spanje geweest. Twee weekjes San Miguel, tapas, een goed boek, strand als het mooi weer is, en een flesje Sangria en '103' voor de minder fraaie dagen in mei. Het eerste verschil met een paar jaar geleden; er staat een stationwagen voor de deur met de afmetingen van een gemiddelde woning uit de jaren '50 en dat is maar goed ook. Wat een berg rommel was er weer vanuit het huis bij elkaar gesprokkeld. "ja, schat dat moet allemaal mee"
Vroeger ging de auto ook vol hoor! Maar ja dat was een veel kleiner kofferbakje en die werd gevuld met 1 sporttasje van mij en 3 tassen met kleren van Norma (exclusief schoenen). Van die 3 tassen van Norma konden we na 4 weken Spanje altijd weer 2 volledige tassen zo de kast in schuiven.

De autorit zelf is toch ook niet meer zoals het vroeger was hoor. Benzine tanken was stoppen, stoppen zonder tanken was zonde. Uit voorzorg hebben we nu maar 's nachts gereden en lag die kleine heerlijk te snurken. Vorige zomer reden we overdag met Jas achterin en hebben we bijna alle P's van Frankrijk met ons bezoek vereerd.
Met z'n tweetjes knalden we in 13 uurtjes naar Spanje; dat waren 10 rock en 5 house CD'tjes luisteren. De laatste vakanties draaiden we 15 x Alfred Jodokus Kwak met "ik ben vandaag zo vrolijk", nou, na 15 keer niet meer hoor!
Ik weet nog dat ik een keer naar Ampuriabrava reed en vroeg was weg gegaan in Nederland. We reden om een uur of 6 's avonds de camping op en na een paar biertjes in een luie stoel hebben we de tent opgezet. Uiteindelijk gingen we goed aangeschoten in de kleine uurtjes naar bed. De volgende dag heb ik de haringen nog maar een keertje opnieuw gedaan, van het idee koepel tent was weinig terecht gekomen.
En nu? We rijden dus 's nachts en Jas slaapt. Als we in Spanje zijn heeft hij genoeg rust gehad, of je dus nog even met hem door de tuin kan gaan rennen... gelukkig hadden we een tuin met een hek er om heen!

En dan het strand; Met Jasper naar het strand betekent sowieso al dat je er staat voordat de strandtenten open zijn. Vroeg op het strand, prachtig maar je moet er wel even rekening mee houden met het naar bed gaan (pff).
Vroeger gingen we naar het strand en pakte Norma een boek en ging op de handdoek liggen. Ik ging zwemmen, koffie drinken, even langs het strand lopen, praatje bij de bar, nog even wat uit de auto halen, flesje water halen, kijken of ze broodjes verkopen in de buurt voor de lunch, krantje bij de kiosk halen, naranjaatje met een sigaretje en dan was het eerste half uur voorbij. Dan ging ik me vervelen. Na een uur zeilboten kijken probeerde ik Norma meestal alvast voor te bereiden dat ik wel even wilde planken (beachbal) of volleyballen, een kwartier later nog maar een keer vragen...
Tegenwoordig loopt die kleine het hele strand over, elke ander kind met een bal wordt een doel, de zee moet ie gewoon elke 3 minuten in, een boulevard is om op te rennen, zand daar gooi je mee, stenen verzamel je en breng je naar zee, "bauhl?" (waar is mijn bal) en "wggg!" (weg) en of je dus even mee wil lopen. Dat is een half uurtje leuk, driekwartier red je, maar na een uur is er toch maar 1 gedachte; laat me nou even op mijn handdoek liggen! God wat word ik oud! Krijg ik alles terug wat ik mijn ouders in mijn jeugd en Norma de afgelopen jaren heb aangedaan?

Afijn, voor de trouwe kolom lezers ben ik nog even in mijn vakantie archief gedoken. Niet omdat ik geen inspiratie meer had, maar het zijn gewoon leuke verhaaltjes die veel herinneringen naar boven brengen over de camping vakanties met Norma in Spanje.

Op de camping deel 1 - De Douche (1996)

In Labenne a Océan, een toeristisch plaatsje zon 10 minuten boven Biaritz, stond mij een grote verrassing te wachten toen ik ging douchen. Met een handdoekje over mijn schouder liep ik met mijn slaperige hoofd de eerste douchecabine binnen. Wat een ruimte! De douchecel was een vierkant hok van zeker 3 bij 3 meter. Nadat ik me had uitgekleed bleek er zich geen kraan of doucheknop op de muur te bevinden. In de hoop dat Fransen al wat verder zijn dan wij veronderstelde ik dat deze douche misschien wel op infrarood werkte. Pas nadat ik een paar keer met mijn armen had gezwaaid bedacht ik me dat zon dergelijk systeem natuurlijk een probleem geeft aangezien de douche stralen constant de infrarood zouden activeren en je de douche dus nooit meer uit zou krijgen, maar dat terzijde. Je bent op vakantie dus niet te ingewikkeld denken. Vervolgens heb ik alle muren nog eens goed nagelopen totdat ik met grote verbazing in de vloer een knop aantrof. Met mijn tenen drukte ik de knop in en verdraaid, de douche ging aan. Leuk, maar met mijn voet op de knop kon ik in een halve spagaat net mijn hoofd onder de douche krijgen. Wisselen van voet gaf me de mogelijkheid ook mijn andere schouder te wassen. Met een ontevreden gevoel (in mijn gedachten lag de tent al weer op de achterbank en was ik al op weg naar de volgende camping) liep ik de douche uit. Bij het verlaten van het gebouw keek ik nog even achterom. Een invalide man in een rolstoel keek me zeer chagrijnig aan... wat doe jij in mijn douche cel?

Op de camping Buurman (1998)

De grootste conclusie van een paar weken Spanje is toch wel dat die Spanjaarden echt gek zijn. Vooral op de camping is een aardig verschil tussen Spanjaarden en bijvoorbeeld Nederlanders. Allereerst kwam mijn auto bij aankomst op een zuidelijke camping vast te zitten in het zand. Een Hollander had staan kijken en met de handen in de zakken nog een paar goede, bijdehante opmerkingen gemaakt (in de trant van "Ja, in dat zand rijdt het niet zo lekker hé"). Spanjaarden staan binnen 1 minuut met zn allen om je auto heen. Voordat je hulp kunt vragen zijn de scheppen al gepakt en worden planken en stenen van alle kanten aangesleept. Eindelijk sensatie op de camping denk ik, maar je wordt gelijk geholpen en niet mañana mañana. Vervolgens zet de Nederlander toch meestal eerst de tent op (eigenlijk ben je gestoord om dat midden op de dag te doen, het is dan namelijk ongeveer 275 graden). Hij werkt alle haringen en stokken af met een hoop gevloek en minimaal drie keer ruzie met vrouw en kinderen. Die hebben zich al 15 uur in een bloedbenauwde auto zitten vervelen en al zet je de tent voor de 20e keer op, één van de gezinsleden zal altijd een keer de opmerking plaatsen; "Ik wil me nergens mee bemoeien, maar ... kan je het niet beter zo doen...?". Na de rit van 15 uur en ongeveer anderhalf uur flink zweten heeft de Nederlander eindelijk vakantie, het bier gaat open, de omgeving wordt verkend en de plannen voor de komende dagen worden gemaakt.

De Spanjaard is al op vakantie als hij de camping op rijdt. Voor het opzetten van de tent of vouwwagen nemen zij rustig een paar dagen de tijd, tenminste, voordat alles echt goed staat. Zo had mijn buurman een splinternieuwe vouwwagen wat door mij opgemerkt werd aangezien de scheerlijnen nog in klosjes aan het tentdoek hingen, en die moest ik dus van alle kanten komen bekijken. De eerste dag stond echter alleen de 'hoofdtent' nog maar, bleek later. De volgende dag kwam daar een 'kooktent' bij (onvermijdelijk in Spanje) en werden de gordijntjes in de grote tent opgehangen. De dag daarna werden de haringen van de kooktent nogmaals in de grond geslagen en werd een zeil boven de tent opgehangen. Iets dat elke Spanjaard heeft, dan wel tegen de hitte, dan wel tegen een flinke onweersbui. Mijn buurman ging de dagen daarna ook nog gordijntjes ophangen in de kooktent, een zeil op de grond leggen, opnieuw de raampjes en scheerlijnen van de hoofdtent vastmaken, de straat vegen, verlichting ophangen (zowel in de tent als in de kooktent uiteraard), de ijskast aansluiten, en nog allerlei andere frutsel en bouw activiteiten. Mijn buurman heeft zich zeker 8 dagen met het inrichten van de campingplek beziggehouden. Volgens mij heeft hij in de eerste week het strand 1 keer ongeveer een half uur bezocht. Daar kwam hij echter ook niet voor, "Qué Calor", oftewel veel te heet! De man kwam uit het 'koele' centrum van Madrid... Zijn beroep? Ik denk buitenhuis architect.

Sorry Tuur : jij bent hem. John en krista mogen de koloms in september en oktober vullen, die hebben dan genoeg gespreksstof. Corrie kan ik natuurlijk niet nog een keer de pen geven... dus, jij mag! Als vrije jongen van de van Dam familie verwacht ik dat jij de meest stoere vakantie tegemoet gaat.